Rak płuc
Rak płuc jest jednym z najczęściej występujących nowotworów na świecie. Stanowi główną przyczynę zgonów z powodu nowotworów zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet w Stanach Zjednoczonych. Palenie papierosów jest przyczyną większości przypadków raka płuc. Im więcej papierosów wypala się dziennie i im wcześniej zaczęło się palić, tym większe jest ryzyko zachorowania na raka płuc. Wysoki poziom zanieczyszczenia środowiska, promieniowanie oraz narażenie na działanie azbestu również mogą zwiększać to ryzyko.
Do typowych objawów raka płuc należą:
- Kaszel, który nie ustępuje i z czasem się nasila
- Ciągły ból w klatce piersiowej
- Odkrztuszanie krwi
- Duszności, świszczący oddech lub chrypka
- Powtarzające się problemy związane z zapaleniem płuc lub zapaleniem oskrzeli
- Obrzęk szyi i twarzy
- Utrata apetytu lub utrata masy ciała
- Zmęczenie
Lekarze diagnozują raka płuc na podstawie badania fizykalnego, badań obrazowych i badań laboratoryjnych. Leczenie zależy od rodzaju nowotworu, stadium choroby oraz stopnia jej zaawansowania. Metody leczenia obejmują zabieg chirurgiczny, chemioterapię, radioterapię oraz terapię celowaną. Terapia celowana polega na stosowaniu substancji, które atakują komórki nowotworowe, nie uszkadzając przy tym komórek zdrowych.
Rak płuc, znany również jako nowotwór złośliwy płuc, to złośliwy nowotwór charakteryzujący się niekontrolowanym rozrostem komórek w tkankach płuc. Nieleczony rozrost ten może rozprzestrzeniać się poza płuca w drodze przerzutów do pobliskich tkanek lub innych części ciała. Większość nowotworów powstających w płucach, zwanych pierwotnymi nowotworami płuc, to raki. Dwa główne typy to drobnokomórkowy rak płuc (SCLC) oraz niedrobnokomórkowy rak płuc (NSCLC). Najczęstszymi objawami są kaszel (w tym odkrztuszanie krwi), utrata masy ciała, duszności oraz bóle w klatce piersiowej.
Zdecydowana większość (85%) przypadków raka płuc wynika z długotrwałego palenia tytoniu. Około 10–15% przypadków dotyczy osób, które nigdy nie paliły. Przyczyną tych przypadków jest często połączenie czynników genetycznych oraz narażenia na działanie radonu, azbestu, biernego palenia lub innych form zanieczyszczenia powietrza. Raka płuc można wykryć na zdjęciach rentgenowskich klatki piersiowej oraz w badaniach tomografii komputerowej (TK). Diagnozę potwierdza biopsja, którą zazwyczaj wykonuje się podczas bronchoskopii lub pod kontrolą tomografii komputerowej.
Unikanie czynników ryzyka, w tym palenia tytoniu i zanieczyszczenia powietrza, stanowi podstawową metodę profilaktyki. Leczenie i długoterminowe wyniki zależą od rodzaju nowotworu, stadium (stopnia zaawansowania) oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Większość przypadków jest nieuleczalna. Do typowych metod leczenia należą zabiegi chirurgiczne, chemioterapia i radioterapia. NSCLC jest czasami leczony chirurgicznie, natomiast SCLC zazwyczaj lepiej reaguje na chemioterapię i radioterapię.
W 2012 roku na całym świecie u 1,8 miliona osób zdiagnozowano raka płuc, a choroba ta spowodowała 1,6 miliona zgonów. To sprawia, że jest to najczęstsza przyczyna zgonów związanych z nowotworami u mężczyzn oraz druga najczęstsza u kobiet, zaraz po raku piersi. Najczęstszy wiek w momencie rozpoznania to 70 lat. Ogólnie rzecz biorąc, 17,4% osób w Stanach Zjednoczonych, u których zdiagnozowano raka płuc, przeżywa pięć lat od momentu rozpoznania, podczas gdy wyniki leczenia są średnio gorsze w krajach rozwijających się.